Światowa Organizacja Zdrowia definiuje zdrowie jako dobrostan nie tylko fizyczny, ale psychiczny, a nawet społeczny [5]. Brak choroby nie musi wcale oznaczać zdrowia, a wydaje się, że współcześnie problem ten rozpatrywany jest właśnie w relacji: „choroba - brak choroby”. Takie widzenie jednak utrudnia, a nawet uniemożliwia rozumienie trybu życia jako istotnego czynnika zapobiegania chorobom oraz dążenia do pełnej satysfakcji z życia.
Niniejsza praca zakłada omówienie współczesnej wiedzy na temat takiego prowadzenia stylu życia, by był on czynnikiem zapobiegania chorobom i utrzymania dobrej ogólnej sprawności i rozwoju fizycznego jak i psychicznego.
Szczególnie na wadliwe postawy zdrowotne takie jak nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, czy narkomanię wpływać można przez zakrojoną na szeroką skalę oświatę prozdrowotną . Do tego celu oczywista wydaje się konieczność współdziałania ze sobą nie tylko medycyny klinicznej i zapobiegawczej, ale nauk takich jak epidemiologia, psychologia, demografia, informatyka, nauki polityczne i inne, tak, by zwykły człowiek z jednej strony zdawał sobie sprawę z możliwości uniknięcia problemów fizycznych, psychicznych, a nawet społecznych, a z drugiej widział korzyści z właściwego trybu życia. Bardzo istotne jest zaszczepianie prozdrowotnego modelu życia już wśród najmłodszych – dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, ponieważ współcześnie nie jest on tylko modą, jak czasem bywa postrzegany, lecz jest mądrym wyborem współczesnego, dbającego o zdrowie człowieka [3].
poniedziałek, 25 maja 2009
Subskrybuj:
Posty (Atom)